Lees ook:
"Ja" zei ik.
"Dat heeft even geduurd."
"Ja" zei ik weer, want het was waar.
"Raar hoor" zei de schaduw, "zodra het licht uit gaat
ben je weg."
Ik was even stil want dit was nieuw voor me.
"Ik?" vroeg ik nog.
"Ja, jij natuurlijk. Wat dacht je dan? Neem nu
vannacht. Je was er tot je in je bed ging liggen en het licht uit deed. Weg was je toen,
helemaal weg. Jij verdwijnt zodra het licht uit gaat."
Ik was stil want het zou kunnen.
"Maar op donkere dagen" probeerde ik nog,
"op donkere dagen zie ik jou niet maar ben ik er toch wel?"
"Werkelijk?" vroeg mijn schaduw, "ben je er dan echt?"
En ik was stil, want het was waar.
